De ondergang van het digitale tijdschrift – hoe digitaal uitgeven dwingt tot innoveren

Afgelopen week werd bekend dat de verkoop van tijdschriften voor de iPad sterk is gedaald. Bekende tijdschriften als Vanity Fair en Men’s Health hebben te maken met een sterke daling van het aantal verkochte nummers, tot meer dan 40% in het geval van Glamour. Zelfs de grote voorloper op dit gebied, Wired Magazine, zakte van een gemiddelde van 31.000 naar ongeveer 22.000 per maand.

En dat terwijl de iPad gezien werd als de grote redder van de kranten- en tijdschriftenindustrie. Op The Next Web stelt Alex Wilhelm dat dit nog steeds mogelijk is, maar dat er eerst een aantal dingen moeten veranderen:

  1. 1. de prijs moet substantieel lager zijn dan de gedrukte variant. De meeste lezers begrijpen best hoe het zit met de prijsstructuur van digitale producten en ze willen best betalen, maar alleen als ze voor digitaal een flinke korting krijgen.
  2. 2. De distributie van digitale tijdschriften is nog steeds een hoop gedoe. Als je voor al je favoriete tijdschriften een App moet bijhouden, die allemaal net even een andere manier van abonneren hebben, dan ben je daar veel tijd aan kwijt en is het niet echt overzichtelijk. Bovendien gaat het vaak mis. Dit betekent dat – met een prachtige Amerikaanse term die hiervoor gebruikt wordt – de “hassle factor” te hoog is geworden.

Wilhelms kritiek kun je naadloos op de wereld van het e-boek leggen: prijs en distributie zijn de grootste breekpunten voor de verdere opmars van het e-boek. Waarbij je voor de situatie in Nederland aan zou kunnen toevoegen: beschikbaarheid van titels, wat voor zowel het e-boek als het e-magazine en de e-paper nog erg, erg mager is.

Apple heeft het in elk geval begrepen. Het bedrijf werkt aan een dienst genaamd iNewsstand, wat een iBookstore voor tijdschriften en kranten zou moeten worden. Onlangs meldde Bloomberg al dat Apple in overleg was met uitgevers.

De reden voor de daling van verkochte digitale tijdschriften is niet moeilijk te vinden: de hype is voorbij. En nu de hype voorbij is willen mensen niet langer $4,99 betalen voor een digitale versie van Vanity Fair, terwijl de papieren versie voor abonnees voor $1 wordt aangeboden en mensen die al geabonneerd zijn op het blad geen extra korting krijgen op de digitale versie van een blad waar ze al voor betaald hebben.

Iedereen die zijn lezers met zo weinig respect behandelt, moet niet vreemd opkijken als ze hard weglopen.

We hebben de neiging om Amazon af te rekenen als een Grote Boze Ondernemer, maar je kan niet voorbijgaan aan het feit dat ze met de Kindle, met Whispernet, Read Anywhere en de Kindle Store, gecombineerd met de $9,90 voor een e-boek, de Amerikaanse e-boekenmarkt in een klap heeft opengebroken en zowel prijs- als distributieprobleem heeft opgelost.

Nu is de tijd aangebroken om het enthousiasme van vlak na de introductie van de iPad vast te houden en nieuwe manieren vinden om content te verkopen. iNewsstand zou een goede manier zijn, maar er zijn natuurlijk meerdere vormen denkbaar. Het belangrijkste is dat er een manier gevonden wordt om de lezers van dienst te zijn en om de trouwe lezers te belonen.

Inhoudelijk zijn veel van de iPadtijdschriften bovendien slappe kopieën van de papieren versie – een teleurgestelde gebruiker meldde op iTunes over Wired: this is not Wired, it’s tired. Uitgevers moeten de krachten van het medium leren gebruiken en iets maken wat past bij de gebruikers van een tablet.

Flipboard is een model dat heel goed bij de iPad past en wel eens een van de succesmodellen kan worden voor de kranten- en tijdschriftdistributie. Ikzelf lees bijvoorbeeld bladen als Wired en F@st Company alleen nog maar via Flipboard. In Nederland is eLinea, dat losjes op Flipboard is gebaseerd, een initiatief dat ik met interesse volg.

Dit vereist van de uitgevers wel een hele andere benadering van hun content dan ze tot nu toe gewend zijn: in plaats van een tijdschrift zien als een geheel, wordt het niet meer dan een verzameling losse artikelen, die in elke willekeurige volgorde gelezen kan worden en die ook nog eens los te koop gezet kunnen worden.

Denk eens aan de vrijheid voor zowel makers als lezers die dit model geeft: met dezelfde hoeveelheid artikelen kan ineens een oneindige hoeveelheid producten gemaakt worden, op elk gewenst moment, in elk gewenst format. De vergelijking met wat iTunes voor de cd heeft betekent dringt zich hier op: het heeft de muziekindustrie doen inzien dat niet langer de integrale cd, maar het losse nummer de hoeksteen is van het business model.

Het kost tijd, geld en moeite. Het is veel minder makkelijk dan gewoon je krant of tijdschrift integraal als een website of een app besschikbaar stellen. Maar het levert zo veel meer op.

En dat betekent ook dat het concept “boek” wellicht voor de digitale wereld herzien moet worden…

Advertenties

, , , , ,

  1. #1 door George op januari 4, 2011 - 1:21 pm

    Juist omdat die verschillen er zijn tussen wat kan en wat men wil, lijkt het zinnig om tot uitwisseling te komen tussen aanbieders en eindgebruikers.
    Vermeden wordt dan bijvoorbeeld ook ‘high-tec’ mogelijkheden na te streven, waarvan de aanbieders denken dat de eindgebruikers dit in grote getalen zouden willen. Ook komt er meer begrip / draagvlak voor de grenzen waar de aanbieders tegenaan lopen, dan wel voor de tijd die het nog even duuurt voordat er op de markt komt wat men wil.

  2. #2 door Jürgen Snoeren op januari 4, 2011 - 8:48 am

    Er is een groot verschil tussen “wat er allemaal kan” vanuit het perspectief van de consument en “wat er allemaal kan” vanuit de kant van de productie, de uitgever dus. Veel van wat ik bijvoorbeeld zou willen aanbieden kunnen we nog niet op de schaal die het economisch haalbaar maakt. Ik zou graag een soort streaming dienst aanbieden met mijn e-boeken – maar dat halen wij technisch gewoon niet. Daarvoor moeten er een groot aantal zaken worden aangepakt voordat dit mogelijk is. En dan zijn we ook nog afhankelijk van de markt – met andere woorden of er genoeg andere aanbieders zijn die zorgen voor voldoende aanbod om ook op langere termijn voor voldoende inkomsten te zorgen. En dat proces loopt nu – te traag, denk ik, maar we moeten het er mee doen.

  3. #3 door George op januari 4, 2011 - 6:10 am

    E linea beta tester lijkt me inderdaad een prima en betaalbare manier om te finetunen

  4. #4 door George op januari 3, 2011 - 10:10 am

    Ook al denkt men vaak dat ik negatief ben, probeer ik toch nog even het volgende aan te geven.
    Wat de consument wil, zal het meest lucratief zijn om na te streven.
    Natuurlijk is dat (zeker) vwb boeken een dynamisch gegeven op dit moment en voorlopig nog.

    Bij het zoeken naar het vervullen van de consumenten wensen, proef ik nog steeds een redeneren en handelen vanuit de “produktie-kant”. Oftewel de nadruk wotrdt vaak gelegd op wat er allemaal kan, vanuit de veronderstelling dat de consument dat wel gaat willen.

    Dit lijkt me de omgekeerde wereld. Eingenlijk kan (bijna) alles en als het nog niet kan, dan komt het wel binnenkort. Juist omdat het voor consumenten ook een nieuwe en veranderende markt is, is het des te essentieler zoveel mogelijk vast te stellen/omschrijven wat die consument wil en eerst de basis faciliteiten goed in te vullen. Die lijken nu te worden overgeslagen omdat iedereen zich stort op de Ipad.
    Eerst maar eens een goed verdienmodel voor eboeken, kranten en tijdschriften bepalen, gericht op een wat langere termijn dan de initiele fase. Benodigde tijd kan hierbij allang geen factor meer zijn.
    Keuzes maken, beter een keuze maken die naderhand bijgesteld moet worden dan geen keuze maken. Maar wel die kant op kiezen die de consumenten willen, want dat zal het draagvlak worden om succes te hebben. En communiceer op enig moment waarom het die keuze is geworden met de klanten. De reacties zullen de beste feedback geven om verder op te sturen. Onderschat de consumenten niet en stuur ze niet het bos in; dat komt altijd uit.

    Met alleen/voornamelijk binnen de branche communiceren, mis je de besluitvorming bij de meeste klanten; essentiele stuurinfo.
    Twitter eens met eboekkopers over een aantal aspecten, communiceer, leg uit en kom tot uitwisseling met je klanten, in plaats vanje beperken tot de branche.
    Natuurlijk hoor je dan niet altijd wat je wil horen, maar so what. Het gaat er om wat je wel kan gebruiken, nodig hebt. Dat bedoelde ik nou met arrogantie, -onderschatting van je grootste echte klanten groep-.
    In digitale markten werken andere krachten.

  5. #5 door Jürgen Snoeren op januari 3, 2011 - 8:19 am

    Het is zeker waar dat het nog veel te weinig gebeurt. Er zijn twee problemen, m.i.: men denkt nog teveel in het boek als intrinsiek geheel en de toch wel vrij ingrijpende wijzigingen die in de organisatie nodig zijn (zeker qua denken) om ervoor te zorgen dat je een bestand krijgt dat geschikt is voor alle productvormen.

    Dat betekent idealiter dat je van elk boek een XML bestand krijgt dat tot op het niveau van de pagina of zelfs alinea is onderverdeeld, zodat alle verschillende formats automatisch kunnen worden gegenereerd. Het is mijn ervaring dat de meeste uitgevers hier geen kennis van hebben, laat staan dat ze weten hoe het toe te passen.

    Dit is niet een nieuw inzicht, inderdaad niet. Maar we moeten het blijven roepen tot mensen eens gaan luisteren – of totdat een andere partij zoals Google van buitenaf instapt en het voor ons gaat doen en daarmee onze markt bedreigt…

    Ik vind het inmiddels wel een vrij urgent probleem…

  6. #6 door Timo Boezeman op januari 3, 2011 - 7:47 am

    In mijn ogen gaat het bij de digitalisering fout waar uitgevers kijken naar hun titels als ‘boek’. Een titel is een titel, en heeft als eigenschap dat het tekst is. In fictie is dat lineair, in non-fictie soms, maar veel vaker niet (en daar liggen op dat vlak ook kansen). Laat beperkingen als bladeren los. Denk niet in het toevoegen van nutteloze extra features (flashback naar de introductie van de cd-rom en CDi: we kunnen nu ook films, foto’s en geluid toevoegen! Niet doen als het geen overduidelijke toegevoegde waarde heeft.), maar denk vanuit de kracht van de titel. En of een titel nu een boek (fysiek, met zijn beperkingen), een e-book of een app is, dat maakt aan de ene kant niets uit. Aan de andere kant juist ook weer wel. Want je moet als uitgever inderdaad zorgen dat je de kracht van het betreffende medium weet te benutten. En dat is in ieder geval niet een één-op-één kopie maken van het (fysieke) origineel.

  7. #7 door George op januari 3, 2011 - 6:27 am

    Beste Jurgen, met alle respect hoor.

    De noodzaak tot aanpassingen in de boeken branche, is op de verschillende sites en blogs al zeker 2 jaar, op verschillende momenten en manieren, voor wat betreft de verschillende onderdelen, en nog onderbouwd ook, aan de orde gesteld. Echt nieuwe inzichten zijn er nog niet. Hooguit worden inmiddels opgedane ervaringen, die overigens de eerdere beweringen bevestgen, als leidraad of voorbeeld genomen.

    De basis veranderpunten blijven vrijwel dezelfde.

    Nu is het een kleine groep, die ‘herziet’, de meerderheid doet dat (nog)niet.

  1. Bibliotheken en het Digitale Leven in Januari 2011 « Dee'tjes
  2. eLinea gaat verder waar tijdschriften-apps stoppen – eLinea

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: