Jürgen Snoeren

Uitgever, papier, digitaal lezen, cloud, mobiel. Literatuurwetenschap, filosofie, MBA. Digitale processen, digitale content en nieuwe manieren van uitgeven. Gamen. Wetenschap. Homo Universalis.

Homepage: https://jurgensnoeren.wordpress.com

Streaming – het moet allemaal anders. Maar hoe?

Een goed stuk in de Wall Street Journal over de gebreken van het streaming music model voor muzikanten. Ik kan het wel helemaal samenvatten, maar het is beter het in zijn geheel te lezen. Ik ben nooit een groot voorstander geweest van het streaming model (of het Spotify voor <vul industrie in>), niet omdat het niet goed zou zijn voor de consument (want dat is het wel), maar omdat het voor zowel de uitgevers als de artiesten/schrijvers niet vol te houden is. Het artikel pleit voor onder meer een herziening van het copyright en dat ondersteun ik van harte. Maar net als met het auteursrecht hier in Nederland weet ik niet goed welke kant die herziening dan op zou moeten.

“For some time, performers a notch below Beyoncé and Taylor Swift have complained about the change in music delivery from CDs to downloads to streaming, today’s dominant system, as the progression has chipped away at their already-modest royalties. These gripes are legitimate, but even worse off is the nonperforming songwriter, who can’t go on the road and sell signed CDs and merch, and who takes home significantly lower royalties.

Desmond Child, the co-writer of Bon Jovi’s “Livin’ on a Prayer,” recently reported that the song had been played 6.5 million times on Pandora over three months, for which he had earned $110. There is also writer and performer Aloe Blacc, whose song “Wake Me Up” by Avicii “was the most streamed song in Spotify history and the 13th-most-played song on Pandora since its release in 2013, with more than 168 million streams in the U.S.,” as he wrote last year in Wired magazine. That yielded only $12,359 in Pandora domestic royalties, which were split among three songwriters and the publishers.

The entire U.S. system of music royalties is confusing, contradictory and inequitable, a monument to more than 100 years of haggling among creators, purveyors and users. To call it Byzantine maligns that great empire.

For one, a musical composition (“the publishing” in music-industry parlance) and its recording (“the master”) receive separate copyrights, with separate licensing systems. There are dramatically different rate-setting mechanisms: Broadcast radio pays royalties for the composition, but nothing for the recording. Digital media—Pandora and satellite radio, for instance—pay for both, but nobody pays for recordings made before 1972, which are not protected under federal copyright law. (They may soon carry a royalty in certain states, thanks to lawsuits filed by former members of the Turtles.) Hardly any music licenses are negotiated in the free market.

It has been 40 years since the last major overhaul to U.S. copyright law. Today’s technologies of music distribution bear no resemblance to those of the 1970s, and songwriters have borne the brunt of the ever-widening disconnect between law and reality.”

Zie verder de Wall Street Journal.

, ,

Een reactie plaatsen

Is zelf-lenen een bedreiging voor de bibliotheek?

Ik had mijn vorige blog nog niet verstuurd of via de Twitters (dank aan Frank Huysmans) bereikte mij nieuws van een prachtig initiatief dat zo eenvoudig en intuïtief lijkt dat ik me zit af te vragen waarom ik er zelf niet op ben gekomen. Peerbieb belooft de eerste peer-to-peer bibliotheek ter wereld te worden – ofwel, een dienst waarmee mensen bij elkaar boeken kunnen gaan lenen. Als idee natuurlijk niet nieuw, maar een prachtig initiatief.

Zei ik in mijn vorige blog al dat de zelf-uitgevers zijn gaan doen wat de uitgevers niet voor hen wilden en konden doen, hetzelfde lijkt nu ook met het uitlenen van boeken te gaan gebeuren. Het is interessant om te gaan zien welke vorm dit precies gaat krijgen, maar het laat zich raden dat dit wel eens negatieve gevolgen kan gaan hebben voor de bibliotheek – waarom lid worden als het gratis via het web kan? Tekenend is dan ook wat de mensen achter dit initiatief er zelf van zeggen:

Lees de rest van dit artikel »

, ,

Een reactie plaatsen

Waarom innoveert het boekenvak niet sneller?

Het is bijna acht jaar na de introductie van de Kindle en we hebben in de tijd die sinds dat belangrijke moment is verstreken een ware revolutie gezien in uitgeefland. Uitgevers zijn massaal hun boeken gaan digitaliseren, zijn begonnen de online wereld te ontdekken, hebben zich gewaagd aan apps – hebben, in het kort, veel geleerd.

Ook voor de consument is er behoorlijk wat veranderd. In plaats van alleen het papieren boek, zijn er nu talloze manieren beschikbaar om de inhoud van een boek tot je te nemen, zijn er talloze apparaten waarop je kunt lezen. Het lezen heeft zich geëmancipeerd: het is voor iedereen mogelijk te lezen waar, wanneer en hoe hij maar wil. En door de langzame prijserosie kunnen we hier nu ook aan toevoegen: tegen elke prijs.

Toch zijn we in Nederland, zeker in vergelijking met het buitenland, nog nauwelijks iets opgeschoten met de innovatie van het boek. Ik ga in onderstaande blog eens een blik werpen op wat hier nu de verklaring voor kan zijn.

Lees de rest van dit artikel »

, ,

Een reactie plaatsen

Giftige e-boekenberg bedreigt de markt

De e-boekenmarkt in de VS lijkt een plafond te hebben bereikt en zich te stabiliseren rond de 25%. De gemiddelde bestsellerprijs is ook al een tijd min of meer stabiel, rond de $8.  Maar het aantal beschikbare boeken blijft onverminderd stijgen en dit zorgt voor een nieuw probleem voor het e-boek (net nu we dachten dat we alles wisten). Dit is het effect dat Mike Shatzkin beschrijft als:

“Ever-growing supply and stable demand is a toxic formula for the prospects of each successive ebook published for that market.”

Het verschijnsel ontstaat nu – en ik zie het bij mezelf – dat mensen stapels ongelezen boeken op hun e-reader hebben staan en dat de impuls om meer te kopen nu langzaam afneemt. En intussen blijven er maar meer e-boeken bijkomen. En dat is niet goed voor de markt.

Lees de rest van dit artikel »

, , , , ,

Een reactie plaatsen

Het juiste moment voor digitale magazines?

Het is al een tijd mijn rotsvaste overtuiging dat kort werk de toekomst heeft in het digitale landschap. Niet dat e-boeken geen toekomst hebben. Maar een e-boek is een gedigitaliseerd boek en in dat opzicht gewoon een andere versie van het papieren boek. Maar digitaal lezen heeft een veel breder bereik dan alleen romanlezers – ik denk dat er een markt te ontdekken valt met werk van diverse lengtes en genres, geschikt voor elk toestel en elke gelegenheid.

Het kortverhaal lijkt in Nederland echter nog niet echt van de grond te komen. Bol heeft er inmiddels al wel een aparte categorie van gemaakt, maar er wordt nog nergens actief lezers voor geworven.

Misschien is een retailer niet de juiste partij om het korte werk populair te maken en moet ik mijn hoop vestigen op een ouwe trouwe, het digitale magazine. Na de teloorgang van The Daily in 2012 is er weinig van de grond gekomen (niet met een beetje schaal tenminste). Maar recent is Amazon gestart met Day One, een literair magazine. Oyster begon met The Oyster Review. En onlangs kwam ik ook The Cracked Eye tegen. Magazines met grote ambitie en voor alle platformen geschikt.

Cracked Eye biedt naast het standaard abonnement ook individuele stukken te koop aan, waardoor het een soort magazine-versie van Blendl en aanverwante journalistieke verkoopkanalen wordt.

Misschien is het magazine wel de juiste weg voor het korte verhaal – en het korte essay, de korte recensie, het korte watdanook.

 

 

 

, , , ,

Een reactie plaatsen

De grootste uitgever ter wereld heet Blurb.com

Blurb.com is de grootste uitgever in de wereld. En niemand kent het bedrijf, dat is opgericht in 2006 en inmiddels meer dan 3 miljoen boeken heeft verkocht. Elke 2.1 seconde verschijnt er een nieuw boek op de servers van het bedrijf.

Het is dan ook – en het zal niemand verrassen – een self-publishing uitgeverij, maar dan wel eentje waar serieus over is nagedacht. En waar serieus in is geïnvesteerd. Er zit 19 miljoen dollar kapitaal in, er werken inmiddels 125 mensen en het bedrijf was winstgevend in jaar 2 (bron).

Indrukwekkend. Het laat zien dat self-publishing een volwassen business model is geworden, waar veel geld mee valt te verdienen als het maar serieus wordt aangepakt.

Blurb is begonnen als een bedrijf dat op maat gemaakte fotoboeken aanbood, maar breidde al snel uit naar alle soorten boeken. Het biedt auteurs de kans hun boek op te slaan, te verkopen, marketen en zelfs drukken – het heeft deals met drukkerijen voor iedereen die meer dan 750 exemplaren wil afnemen. Bovendien werkt het samen met Amazon en Apple op het gebied van distributie.

Het interessante aspect van Blurb is wat mij betreft echter dat hoewel ongeveer 60% van hun business afkomstig is van traditionele auteurs, de grootste groei afkomstig is uit de commerciële sector. Zo drukken ze nu boeken en tijdschriften voor grote merken als Lexus en Nike.

Self-publishing is dus druk bezig volwassen te worden.  Blurb groeit in elk geval met 20% per jaar, dus het lijkt me dat er nog veel mogelijk is. Het is niet ondenkbaar dat dit soort bedrijven op korte termijn ook in Nederland de dienst gaan uitmaken, gezien het kapitaal dat ze meebrengen.

 

, ,

Een reactie plaatsen

Een grote stap voor de Nederlandse e-boekenmarkt

Onlangs kondigde Bol aan samen te gaan werken met Kobo op het gebied van e-boeken. Ik heb de nodige analyses gelezen, maar weet nog steeds niet helemaal helder te krijgen hoe die samenwerking er precies uit gaat zien en wat de gevolgen zullen zijn. En eigenlijk word ik daar wel vrolijk van. Want ik zie voordelen, ik zie nadelen, ik voorzie dingen waarvan ik denk dat ze niet verstandig zijn.

Maar ik zie vooral beweging en initiatief op een schaal die daadwerkelijk iets kan betekenen. Want als iets de innovatie op boekengebied heeft gekenmerkt tot dusver is dat het allemaal net-niet is – leuke initiatieven, aardige pogingen, maar altijd kleinschalig en zelden helemaal uitgewerkt.

Lees de rest van dit artikel »

2 reacties

Elly’s Choice is geen Spotify voor boeken

Vandaag werd bekend dat de uitgeefconcerns VBK en Dutch Media een “literaire spotify” hebben gelanceerd. De term is van de Volkskrant en geeft eigenlijk meteen aan wat voor verwarring er nog steeds bestaat over de verschillende soorten modellen van streaming diensten die er zijn.

Spotify wordt gekenmerkt door het feit dat de gebruiker voor een vast maandbedrag toegang heeft tot alle beschikbare muziek. Dit biedt “Elly’s Choice”, zoals de nieuwe Nederlandse dienst gaat heten, niet. Hier gaat het om een vast maandbedrag van € 2,99 bij een jaarabonnement, waarvoor de abonnee elke maand tien titels krijgt, die worden geselecteerd door een groep redacteuren en uitgevers.

Dit is dus precies het tegengestelde van wat Spotify biedt: geen vrije keuze, maar een opgelegd aanbod van een vaststaand aantal titels. Dat er wordt beloofd dat tenminste vijf titels bestsellers zijn en dat de abonnee nog eens korting krijgt op dertig andere titels, maakt niet uit. Elly’s Choice is een manier voor de uitgeefconcerns om zelf in de hand te houden welke titels ze verkopen, waarbij ze een gegarandeerde afname creëren van minder populaire titels die ze naast de bestsellers aanbieden.

Lees de rest van dit artikel »

1 reactie

<span>%d</span> bloggers liken dit: