Artikelen getagd met strategie

Het Grote Boekendebat – een korte sfeerimpressie

Maandag 16 juni vond er in De Balie te Amsterdam het Grote Boekendebat plaats, georganiseerd door CB:

“Een debat dat de hoofdrolspelers uit het boekenvak samenbrengt om te discussiëren over de toekomst van het boek.”

Een debat werd het niet echt. Veel discussie was er ook niet. Ikzelf had me voorgenomen vandaag vooral goed te luisteren en eens niet het hoogste woord te voeren. Hieronder een korte impressie, waarbij ik ongetwijfeld lang niet iedereen of alles wat er is gezegd recht heb gedaan.

Lees de rest van dit artikel »

Advertenties

, , , , ,

4 reacties

Experimenteren leidt tot innoveren

Het experiment van De bezige Bij om pallets met boeken aan de boekhandel te leveren is interessant. Het is niet heel nieuw, niet in en zeker niet buiten het boekenvak – A, B en C content verkopen als een bundel is gemeengoed bij veel media, van tv-programma’s tot wetenschappelijke tijdschriften (tot ongenoegen van de afnemers).

In de huidige markt is het een uitgelezen middel om je boeken breed weg te zetten door gebruik te maken van de macht die het marktaandeel met zich meebrengt. Als je het kunt, denk ik zelfs dat je het aan je aandeelhouders verplicht bent het te doen. Het niet doen zou slecht ondernemerschap zijn – het is crisis en als bedrijf moet ook de Bij op de eerste plaats aan haar werknemers en auteurs denken. De Bij is niet verplicht bij alles wat het doet aan alle andere uitgevers te denken – dit noemen we concurrentie.

Het is een gevaarlijk, maar interessant experiment, vooral omdat het op grotere schaal gebeurt dan voorheen. Verhoudingen binnen het boekenvak worden op scherp gezet – maar dat kan in deze tijd helemaal geen kwaad. En ja, kleine(re) uitgeverijen zullen er wellicht onder lijden, maar ook zij hebben middelen om terug te slaan (marges, prijs, kortere time to market, etc.) waar denk ik nog te weinig gebruik van wordt gemaakt.

Concurrentie zet een industrie op scherp en brengt uiteindelijk vernieuwing. En dat is precies wat we nodig hebben.

, , ,

Een reactie plaatsen

Totaaluitgeven

Overnames. Je ziet het vaak in tijden van crisis – bedrijven die gebruik maken van de gelegenheid om marktaandeel te kopen en zo hun positie te versterken om maximaal te kunnen groeien als de markt weer aantrekt. Het is een beproefde strategie en je ziet het daarom ook terug in het uitgeefvak.

Het meest in het oog springende voorbeeld is de fusie tussen Random House en Penguin in de VS. Het nieuwe bedrijf heeft een geschat marktaandeel van 40-50% , wat meer dan voldoende is om de markt stevig in handen te nemen en zelfs om Amazon tot betere voorwaarden te kunnen (gaan) dwingen.

Lees de rest van dit artikel »

, ,

Een reactie plaatsen

Back to School

We zijn nu druk bezig met de “back to school” periode – wanneer studenten zich klaarmaken om met hun studie te beginnen. DE tijd dus om tekstboeken te verkopen – en te vermarkten. Ik hoop later meer te kunnen vertellen hoe dit werkt – vast heel anders dan een aanbieding bij een algemene uitgeverij. Hierbij alvast een aardige infographic van back to school – then and now.

helaas, embedding werkt (nog) niet voor deze site en het is niet toegestaan een html file als media in te voegen… Dus hierbij ouderwets de link:

http://visual.ly/back-school-then-and-now

, , ,

Een reactie plaatsen

Why students are slow to adopt digital

Only 11% of students buy e-textbooks, according to market research firm Student Monitor. It makes for some interesting reading, which suggest there’s still a ways to go to get students fully digital. The 10 most important reasons:

  1. Availability: not all books they need are available and students typically take an all-or-nothing approach, which means they like to buy everything at once and at the same time;
  2. Cost: e-textbooks prices are still relatively high and combined with the starting cost of buying a device it’s still rather pricy;
  3. Ownership: they can’t lend or sell e-books to others;
  4. Ease of use: note taking is still not advanced enough for most students;
  5. Storage:           most devices, especially at the low end of the market, offer a fairly limited storage and e-textbooks are usually rather heavy: few books on a device;
  6. Competition:   there are better online alternatives for getting information;
  7. Awareness:      most of today’s students grew up with print and are not just to digital;
  8. Experience:     studying from screen is different than from paper;
  9. Findability:      It’s still hard to find a lot of e-books (metadata);
  10. Expectations:   in general, students expect more usability and social integration.

, , , , ,

Een reactie plaatsen

Het boekenvak in crisis – een korte analyse

Hoewel ik naar een van de grootste uitgeverijen ter wereld vertrek, eentje met een omzet van 1,5 miljard euro, zeggen velen tegen me: wat jammer dat je het boekenvak gaat verlaten. Is onze wereld dan echt zo klein geworden dat “het boekenvak” staat voor de algemene uitgeverij en niets meer? Misschien ligt daar wel een van de oorzaken van de problemen waarin “het boekenvak” zich nu bevindt. vanaf nu moeten we maar afspreken dat we het over “het uitgeefvak” gaan spreken.

Het probleem is te complex om in een korte post geheel te analyseren en op te lossen, maar ik vond het de moeite waard mijn gedachten eens de vrije loop te laten. In de toekomst, als ik alleen nog van buiten naar het vak kijk, heb ik wellicht voldoende afstand voor een afgewogen analytisch en synergetisch oordeel…

Het boekenvak heeft altijd al op grote voet geleefd, in het vertrouwen dat het met de boekenmarkt altijd wel goed zal komen. 2009 was het eerste jaar sinds mensenheugenis dat de boekenmarkt zakte en het werd dan ook beschouwd als een uitzondering, terwijl aan de sterk afgenomen groei in de jaren daarvoor al was af te lezen dat het vak op een recessie afstevende. Als we daar ook de ontwikkelingen buiten de boekenmarkt zelf bij betrekken, dan is het achteraf gezien zo helder als glas dat we in een zware meerjarige crisis terecht zouden komen.

Ontlezing, de daling van de retailmarkt, de verschuivingen van winkelvloer naar website, de koopkrachtdaling en het afnemende consumentenvertrouwen, de verregaande digitalisering van de vrijetijdsindustrie (film, muziek), dat alles was al een hele tijd gaande. Toch ging de discussie de afgelopen jaren niet over de toekomst van het boekenvak, maar over de toekomst van het boek en het gevaar van het e-boek, terwijl het e-boek slechts een symptoom was van wat er aan de hand was en niet de veroorzaker ervan.

Je zou dus kunnen concluderen dat we onze ogen niet helemaal open hebben gehad, of dat we er niet de juiste conclusies hebben getrokken. Wat ik nu nog steeds regelmatig tegenkom is de zinsnede “het is wel duidelijk dat er dringend iets moet gebeuren”. Wat er had moeten staan is: “het is wel duidelijk dat er allang wat gebeurd had moeten zijn”.

We zijn niet gewend aan tegenwind. Het feit dat er zo veel uitgeverijen zijn die de eerste wet van het ondernemen, Gij Zult Altijd Uw Risico Dekken (in dit geval: Uw Voorraad Verzekeren), niet kenden of zijn vergeten vind ik zorgwekkend. Het afdekken van de risico’s is iets wat geen enkel bedrijf kan en mag verwaarlozen. Het is simpelweg, en dat klinkt hard maar het is waar, slechte bedrijfsvoering, zeker als je bedenkt dat sinds 2008 al bekend was dat de kredietverzekeraars Libridis te riskant vonden om de voorraden nog langer te verzekeren (Bron: Boekblad). Toch werken er genoeg slimme mensen in het boekenvak. Hoe kan dat dan toch gebeuren, vier jaar nadat de eerste ernstige signalen over Libridis naar buiten kwamen?

We hebben dat over onszelf afgeroepen. We zijn in slaap gesust en hebben aangenomen dat alles wel goed zal komen – anders kan ik het niet verklaren. We zijn gewend om naar onze brancheorganisaties te kijken voor richtlijnen en oplossingen, terwijl het nut van dergelijke organisaties gewoonlijk ligt in de politieke lobby en niet op het gebied van de bedrijfsvoering. Te veel van onze aandacht is uitgegaan naar het zoeken naar een consensus tussen marktpartijen die van oudsher met elkaar aan tafel zitten, maar wiens belangen al lang niet meer parallel lopen, zoals de meest recente ontwikkelingen rondom digitaal lenen en het digitale platform hebben aangetoond.

Kortyom, we moeten weer voor onszelf gaan leren denken.

Digitaal uitgeven is in dat opzicht een goede indicatie van wat komen gaat, omdat het dwars staat op al onze conventies. Het is, om een voorbeeld te noemen, niet evident dat de traditionele boekhandel de ideale partner is om e-boeken te verkopen, of dat lenen per se alleen maar via de bibliotheek moet. Voor digitale producten bestaat geen vaste boekenprijs – er zijn dus ook geen regels die bewaakt hoeven te worden. En toch zijn we de afgelopen jaren krampachtig bezig geweest te proberen hier regels voor te vinden waar iedereen mee kon leven. Het heeft er in elk geval voor gezorgd dat de digitalisering veel slechte pers heeft gekregen, wat een verdere domper op de toch al langzame innovatie binnen het vak heeft gezet.

Zowel uitgeverij als boekhandel moeten weer als ondernemers gaan denken en moeten zich gaan realiseren dat we niet altijd alles “met elkaar” kunnen doen. In een crisis als deze vecht iedereen om te overleven en zijn we het aan onze auteurs en werknemers verplicht om alles te doen om overeind te blijven. Elke uitgeverij moet dus zijn eigen risico kunnen bepalen, of dat nu op het gebied van distributiekosten, marges of digitaal lenen betreft.

Velen van ons vinden dat agressief zakendoen niet bij het boekenvak hoort en dat we er in goed onderling overleg moeten blijven uitkomen, maar zij die niet vrolijk borrelend met het schip ten onder willen gaan moeten zich realiseren dat de Gouden Eeuw nu definitief voorbij is. Let wel, ik pleit niet voor onbeschofte toestanden. Ik pleit wel voor een zakelijker aanpak, waarbij er nog steeds ruimte is voor uitgeverij en boekhandel om elkaar te steunen, omdat beide partijen daar zakelijk voordeel uit halen.

Maar we moeten ook in staat zijn van mening te verschillen en accepteren dat we onze eigen weg moeten gaan. We moeten de discussie kunnen voeren zonder dat iedereen met een afwijkende mening wordt beschuldigd van ontrouw aan “het vak”. Het is voor iedereen een zware tijd en de houding “you’re either for us or against is” werkte al niet voor de VS, zoals het ons ook uiteindelijk nergens zal brengen behalve terug in de loopgraven van de inertie.

Wat moet een uitgeverij dan doen? In de eerste plaats, gewoon waar het altijd al goed in is geweest: het vinden van goede boeken, deze beter maken en ze aan het juiste publiek verkopen. Maar inmiddels komt daar een hoop meer bij kijken, omdat het uitgeeflandschap definitief is veranderd. Om te kunnen overleven moet een uitgeverij met iedereen kunnen werken die graag boeken wil verkopen, niet alleen de klassieke boekhandel. Het moet ook de lezers kunnen bereiken en met hen in gesprek gaan. Het moet boeken in alle vormen kunnen bieden op alle platforms, want als we ons op dit moment iets niet kunnen veroorloven is het omzet missen. Er moeten nieuwe producten verzonnen worden voor al die kanalen, nieuwe prijsstellingen, nieuwe marges onderhandeld…

Hiervoor is een hoop kennis voor nodig die we nu niet in huis hebben. Daar is ook een hoop moed voor nodig, de vrijheid om te kunnen experimenteren, de flexibiliteit om je aan te kunnen passen aan snel veranderende omstandigheden. Kortom, minder regels en overleg, meer ondernemingszin en innovatie.

We lopen het gevaar dat we ons in deze crisistijd terugtrekken achter onze oude muren, omdat we dan tenminste weten wat we kunnen verwachten. Voor mij staat dat gelijk aan op het dak klimmen en naar het langzaam stijgende water kijken, terwijl de fundamenten onder water langzaam worden weggespoeld. Als het water uiteindelijk is weggetrokken zal blijken dat het huis bij nader inzien niet meer te redden is omdat de basis onherstelbaar is beschadigd.

Voor de boekhandel is het niet veel anders. Een heldere blik op de kosten is noodzakelijk. Welke locatie is het meeste geschikt en hoe vervul je de buurtfunctie die zorgt dat je genoeg loyale klanten trekt om te kunnen overleven? Welke boeken moet je daarvoor in huis hebben? Welke acties kan je ondernemen om ze keer op keer naar je winkel te trekken? Wie is de beste digitale partner of kun je dat beter zelf doen? Moet ik me bij een keten aansluiten of juist niet? En elke uitgever die weet waar de klepel hangt zal deze boekhandelaar hier graag bij willen helpen. Vooral voor de boekhandel zal gelden dat elke zaak anders is en niet zonder schadelijke compromissen te vangen zal zijn in een algemeen model.

Het faillissement van Selexyz en Libridis heeft me in elk geval aan het denken gezet over de fundamenten waarop het algemene boekenvak is gebaseerd. De teloorgang van deze instituten toont aan dat het tijdperk van de alsmaar groeiende retailorganisaties waarbij overkoepelende managementstructuren zijn opgetuigd om boekhandels te voorzien van boeken en informatie wel voorbij is. Los van de vraag of hier sprake is geweest van mismanagement is het duidelijk dat de kosten om een dergelijke organisatie omhoog te houden simpelweg te hoog worden.

Als het boeken DNA systeem dat Libridis gebruikte zo handig was zoals een aantal boekhandelaren hebben getuigd, dan was het blijkbaar niet handig genoeg om het bedrijf en de aangesloten boekhandels een competitief voordeel te geven. En ook voor Selexyz gold dat de winkels op zichzelf niet slecht draaiden, maar dat het hoofdkantoor het geheel naar beneden sleurde door veel te hoge kosten en een investeringsbeleid dat uitging van ongelimiteerde groei. In deze tijd moet elk bedrijf zelf de beste voorwaarden voor succes kunnen verwezenlijken en dat kan dus niet van boven bepaald worden.

Het is een symptoom van een diepgaand probleem. In een dalende markt waarbij marges steeds verder onder druk komen te staan zijn de distributiekosten het eerste waar aan gesleuteld wordt – dat is zo in elke industrie. Zodra de toegevoegde waarde van een tussenhandel de extra kosten niet meer kan legitimeren, moeten de relaties tussen de partijen worden herzien en in de kosten worden gesneden en de bedrijfsvoering worden aangepast. En als dat niet kan, zullen deze kosten als een molensteen om de nek van de organisatie blijven hangen tot iedereen tenslotte onder de golven wordt meegesleurd.

Wellicht heeft Libris hiervoor het juiste recept gevonden, door een eigen digitale partner te zoeken, zoals Waterstones nu in zee is gegaan met Amazon. Het bedrijf lijkt er zeker niet minder door geworden en heeft zichzelf in elk geval verrijkt met een nieuw kanaal en heel veel nieuwe kennis. De toekomst zal het uitwijzen.

Wat de conclusie moet zijn is dat het boekenvak niet meer kan vertrouwen op de structuren van vroeger. Waar we altijd voetstoots zijn uitgegaan van een model waarbij we konden rekenen op gematigde groei elk jaar en waar we onze investering- en distributiemodellen op hebben aangepast, daar moeten we nu overstappen naar een nieuwe business model waarbij rekening gehouden wordt met een veranderlijke markt die dan weer daalt, dan weer stijgt. Zodra de huidige crisis is uitgewoed blijven dan de bedrijven over die zich daar het beste hebben kunnen aanpassen.

We hebben in het CB in elk een distributiepartner die een unieke positie inneemt en zeker niet te duur is (vergeleken met het buitenland). Nu het digitaal platform langzamerhand is veranderd van een soort gezamenlijk project naar een reeks aanvullende diensten die door CB kan worden beheerd, kunnen uitgeverij en boekhandel hun eigen wensen gemakkelijker gefaciliteerd krijgen.

Het enige dat hiervoor nodig is, is het verzelfstandigen van het Centraal Boekhuis. Want ook het proces van distributie en technische ondersteuning kan pas echt flexibel en marktgericht zijn als de driehoek boekhandel, uitgeverij en CB ook daadwerkelijk een marktgedreven verhouding wordt.

Dit zeg ik vooral omdat de snelheid waarmee we kunnen innoveren afhankelijk is van het tempo waarop nieuwe diensten kunnen worden ontwikkeld en geïmplementeerd en zodra deze discussie nog onderworpen is aan de oude consensusregels (namelijk, “we” moeten het er allemaal mee eens zijn voor het wordt uitgevoerd) ligt het tempo veel te laag.

We staan als vak op een keerpunt. We zijn simultaan getroffen door twee crises, die van de digitalisering en die van een bredere maatschappelijk-economische crisis. Daar komen we alleen uit door ons aan te passen aan de nieuwe omstandigheden en die vragen om snelheid en flexibiliteit van bedrijfsvoering en dat kan alleen als elk bedrijf – elke boekhandel en uitgeverij – zelf maximaal gebruik kan maken van de mogelijkheden die de markt biedt. Uiteindelijk zal het vak als geheel daar sterker van worden, omdat de individuele partijen sterker zullen worden.

Maar waar we vooral behoefte aan hebben zijn nieuwe ideeën. Een frisse wind. Nieuwe mensen dus, uit andere vakgebieden, vooral aan de top, die ons een nieuwe richting uit kunnen sturen.

, , , , , ,

2 reacties

De verborgen waarheid van digitaal uitgeven

(Dit artikel verscheen eerder als bijdrage op Frankwatching.com)

De discussie over e-boeken en digitaal uitgeven in Nederland is de afgelopen jaren vastgelopen in een loopgravenoorlog tussen voor- en tegenstanders. Er is geen ruimte meer voor nuancering en dat heeft ons het zicht op de ware aard van het digitale uitgeven ontnomen. Als we de discussie niet snel vlot trekken, zal de digitale markt voor altijd aan ons voorbij gaan. Tijd voor een zorgvuldige blik op waar het nu precies over gaat in het digitale uitgeeflandschap!

Toekomst van het boek

In het hart van de discussie over e-boeken die momenteel onverminderd voortwoedt in het boekenvak en daarbuiten, bevindt zich de vraag of de wereld van het digitale verenigd kan worden met de wereld van het boek. Voor veel mensen zal het antwoord op deze vraag negatief zijn. Een boek hoort van papier te zijn, je moet de bladzijden kunnen omslaan, kunnen ruiken.

Het moge duidelijk zijn dat dit een sterk nostalgisch gekleurd gevoel is, verbonden is aan al die herinneringen die we allemaal hebben aan momenten met een boek. Het lezen van een goed boek roept sterke emoties op. Het is daarom niet vreemd dat elke discussie over het digitale boek altijd plaatsvindt binnen een emotionele context, zoals de meest recente discussieavond in Paradiso waar niets meer of minder dan ‘de toekomst van het boek’ op het programma stond.

Emotie

Koppelen we deze emotie aan de daling van het papieren boek en de boekhandel die er groot mee geworden is (januari 2012 was al bijna 20% minder ten opzichte van vorig jaar), dan zorgt deze emotionele lading ervoor dat de discussie over digitaal lezen zelden verder komt dan de oppervlakte, waarbij de wereld van het digitale en die van papier onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn en altijd in een adem genoemd worden.

Als we echter door die oppervlakte heen duiken en naar de kern van het probleem kijken, dan wordt duidelijk dat het uiteenvalt in drie processen die een geheel eigen dynamiek hebben en die elkaar kunnen versterken in plaats van elkaar te hinderen en die samen de kracht van een uitgever vormen.

Schrijfproces

Om met papier te beginnen, de eerste aanname in de discussie is dat de aandacht voor digitaal lezen op een of andere manier de kwaliteit van de tekst vermindert, alsof een literair meesterwerk in digitale vorm ineens minder waard is dan het papieren origineel. Hiermee wordt echter het leesproces verward met het schrijfproces.

Het creëren van een waardevolle tekst is het werk van een auteur, daarbij gesteund door een redactie. Dit is een proces wat geheel en al los staat van de digitale wereld – het is een creatief proces geworteld in de menselijke verbeelding. Een proces overigens dat heel goed kan worden ondersteund met digitale hulpmiddelen en online communicatiemiddelen. In dit proces ligt de kracht van de uitgever. Hierin ligt de kern van onze ‘toegevoegde waarde’: het assisteren van de auteur in de creatie van een tekst. Of het nu geschreven wordt met vulpen op ‘handmade’ papier of rechtstreeks wordt ingetypt in een online tekstmodule, het proces en het resultaat blijft gelijk.

Marketing

Een tweede proces dat we kunnen onderscheiden is marketing, wellicht het meest misbruikte woord van de afgelopen jaren. In bepaalde kringen wordt marketing gezien als iets vies, een populistisch instrument synoniem met wansmaak, met massaconsumptie, alsof het nastreven van een breed publiek gelijk staat aan mindere kwaliteit.

Maar marketing wil niets anders zeggen dan het vinden van een publiek, het onder de aandacht brengen van een boek, kenbaar maken dat het bestaat. En dat is het tweede gebied waar de uitgever waarde kan toevoegen. Zowel in de boekhandel als online is het succes van een boek afhankelijk van de zichtbaarheid. Zonder marketing verdwijnt een boek in de ruis van het dagelijks leven.

In onze huidige maatschappij is marketing cruciaal, juist omdat de moderne consument zoveel keuzes heeft – alleen al uit de vele tienduizenden boeken die jaarlijks aan de boekenberg worden toegevoegd. En als de digitalisering van de maatschappij een fundamentele eigenschap heeft, dan is het wel dat het de keuze van de consument oneindig heeft vergroot. Marketing moet dus een onderdeel zijn van elke digitale strategie. Voor de uitgever betekent het online consumentenlandschap – altijd alles op voorraad, 24\7 – dat we met een nieuw boek niet alleen concurreren met alle andere nieuwe boeken, maar ook met alle oude boeken die door POD het eeuwige leven hebben gekregen en met alle denkbare vormen van vrijetijdsbesteding die online worden aangeboden.

Wat wil de consument?

Marketing is veel meer geworden dan alleen hard schreeuwen dat jouw product het beste is. Marketing is tegenwoordig ook het informeren van de consument, zodat hij een keuze kan maken, het communiceren met de consument, zodat hij weet wie je bent en, vooral, dat wij weten wie hij is en wat hij wil. En het betekent het vinden van manieren om dit te doen in alle nieuwe kanalen die voortdurend worden geopend en voor alle nieuwe productvormen die worden ontwikkeld. Als we weten wie de consument is en wat hij wil, zijn we beter in staat onze boeken aan hem te verkopen, door uit te vinden hoe en wanneer de consument wil kopen en lezen en hoe we hem het beste kunnen bereiken. Marketing heeft in wezen niets te maken met de tekst of de kwaliteit ervan – het is een middel waarmee we de mogelijkheid scheppen deze tekst te verkopen.

Wat is een boek?

En dat brengt ons op het derde proces waarmee de uitgever waarde toevoegt. Want een moderne lezer wil graag een boek lezen op de manier die hem het beste uitkomt. In de praktijk betekent dit dat de uitgever nieuwe vormen zal moeten vinden voor het boek om aan de wens van de consument tegemoet te komen. En daarbij geldt: een papieren boek is slechts een van de vele vormen waarin een tekst gegoten kan worden om het leesbaar te maken voor de lezer.

En hier ligt vaak het echte hart van de discussie: want wat is nu precies een boek? Is een roman die in hoofdstukken wordt opgeknipt en  verkocht nog wel een roman? Biedt de digitale tekst wel dezelfde beleving als een papieren tekst? Welnu, het mooie van de digitalisering van het boekenvak is dat het voor iedere voorkeur een oplossing biedt.

Voor iedereen die van mening is dat alleen een papieren boek een ‘echt boek’ is, is er een papieren boek. Voor iemand die gaat voor het gemak van online bestellen en geen bezwaar heeft tegen het lezen op een e-reader is er een grote keuze uit webshops, van Bol tot Kobo en Apple, en uit apparaten om op te lezen. We kunnen boeken digitaal lenen of huren, of naar de bibliotheek fietsen, een roman hoofdstuk voor hoofdstuk naar ons e-mailadres laten sturen elke zaterdag om half twaalf. De mogelijkheden zijn eindeloos, want welke vorm het boek ook aanneemt, het blijft in wezen exact dezelfde tekst, maar dan aangepast aan de wensen van de lezer.

Hoe overleef je als uitgever?

Het antwoord op de vraag hoe een uitgever in een omgeving waar de voortgeschreden technologie iedereen in staat stelt een uitgever te zijn nog kan voortbestaan, wordt gevormd door de hierboven genoemde processen: redactie, marketing en product. Een uitgever behaalt competitief voordeel als hij betere teksten maakt, de lezer perfect weet te vinden door het juiste boek op de juiste manier onder de aandacht te brengen en aan te bieden. Want wat maakt mij als uitgever tot de ideale partner om een boek mee uit te geven is als ik tegen een auteur kan zeggen: “ik kan ervoor zorgen dat we samen het beste boek maken dat jij in je hebt en ik ben in staat om het via alle bestaande kanalen aan een zo breed mogelijke groep potentiële lezers en kopers aan te bieden”.

Maar dan moet je wel inzien dat de digitalisering van het boek niet plaatsheeft op het niveau van de tekst, zoals nu in de meeste discussies wordt aangenomen, maar op het niveau van de lezer. Ik als uitgever zorg er alleen voor dat ik een boek aan kan bieden in alle mogelijke vormen: papier, e-boek, lenen, huren, op de telefoon of e-reader, in de bibliotheek.

Het verhaal centraal

Voor een uitgever verandert de digitalisering veel, vooral binnen de eigen organisatie. Het vereist namelijk een heel andere manier van werken. Elke vorm die het boek aanneemt en elk kanaal dat wordt ontgonnen brengt een nieuw leerproces met zich mee. Er zijn nog genoeg vragen onbeantwoord: welke prijs is het beste, hoe gaan we met beveiliging om, hoe kunnen we als uitgever het beste met onze lezers communiceren? Die vragen zijn maar op één manier te beantwoorden: door te proberen en te leren. En door te accepteren dat de digitalisering ons vak enorm kan verrijken, zodra we kunnen accepteren dat ‘het boek’ vele vormen kan aannemen, maar dat de kwaliteit van het verhaal altijd en immer de drijvende kracht moet zijn.

, , , , , , ,

Een reactie plaatsen

%d bloggers liken dit: